Tag Archives: Trump

Bijdrage t.b.v. symposium The Federalist Papers (V): Trump

Dit is het vijfde deel van een nieuwe serie blogposts gebaseerd op een bijdrage die ik een jaar geleden, op 20 april 2017, leverde aan een symposium over The Federalist Papers. Het symposium, dat plaatsvond in Brussel, was georganiseerd door De Debatten. ‘De Debatten is een initiatief van de Vrije Universiteit Brussel met de Universiteit Leiden en als Nederlandstalig forum een vaste waarde onder rechtsfilosofen en rechtshistorici uit de Lage Landen en een groeiende waarde binnen de wereld van de politieke filosofie.’ De bijdrage is onlangs ook, in definiteve vorm en voorzien van notenapparaat, gepubliceerd. Meer informatie daarover volgt nog.

Deze laatste opmerking van Levinson brengt ons als vanzelf bij de verkiezing van Donald Trump tot President, die een jaar na de verschijning van An Argument Open to All. Reading the Federalist heeft plaatsgevonden. Zoals niet geheel verwonderlijk is voor een progressieve liberaal, heeft Levinson zich reeds tijdens de campagne bij herhaling kritisch over Trump uitgelaten. Daarbij heeft hij bepaald geen blad voor de mond genomen, zoals wij hierna nog zullen zien. Een boeiende vraag is wat het feit dat Trump, ondanks de reserves die Levinson en anderen jegens hem koesterden, toch is gekozen, voor eventuele implicaties heeft voor de opvattingen van Levinson inzake de wenselijkheid van ‘popular constitutionalism’. Ook bijvoorbeeld sommige conservatieve intellectuelen koesterden bezwaren tegen de kandidatuur van Trump. Blijft Levinson ook onder de huidige politieke omstandigheden voorstander van een bijstelling van het Amerikaanse bestel die het eenvoudiger zou maken voor een meerderheid als de huidige Republikeinse om haar politieke wil door te drukken?

De verkiezing van Trump heeft potentieel ook implicaties voor het vertrouwen dat Levinson stelt in het electoraat, wanneer hij een nieuwe Constitutionele Conventie bepleit. Terecht wijst hij erop dat tegenstanders van een dergelijke Conventie deels worden gedreven door vrees voor een daartoe onvoldoende toegerust electoraat. Consequent doorredenerend zou je in dat geval ook niet moeten doorgaan met het houden van periodieke verkiezingen, al is ook verdedigbaar dat het kiezen van politici onder een vigerende constitutie een lager niveau van reflectie vereist dan het ontwerpen of ingrijpend herzien van die constitutie zelf. De – opnieuw spannende – vraag is wat de verkiezing van Trump met Levinson heeft gedaan, waar het zijn op zichzelf prijzenswaardige vertrouwen in het hedendaagse Amerikaanse electoraat betreft. Is op dit moment de tijd wel rijp te noemen voor een nieuwe exercitie als die van Publius van 250 jaar geleden, ondanks de gebreken die het Amerikaanse politieke bestel mag vertonen?

Het aardige is dat deze vragen niet alleen gesteld kunnen worden, maar er ook een antwoord op te geven valt, dankzij een gepubliceerde mailwisseling tussen Levinson en Jack M. Balkin, hoogleraar staatsrecht en het Eerste Amendement aan Yale. Balkin is eveneens een progressieve liberaal. Toch zit hij, zoals aanstonds zal blijken, beduidend anders in het onderwerp ‘popular constitutionalism’ dan Levinson. De mailwisseling tussen Balkin en Levinson, gepubliceerd onder de titel ‘Democracy and Dysfunction’, speelde zich af in de periode tussen 29 september 2015 en 3 december 2016. De presidentsverkiezingen waren op 8 november 2016.

Voor de opvattingen van Levinson over de kandidatuur van Trump, en over zijn kandidaat voor het vice-presidentschap Mike Pence, is een mail van hem van 1 augustus 2016 illustratief, waarin hij Trump bestempelt als ‘a narcissistic sociopath’ die het verdient om verslagen te worden. Het zou een ‘utter calamity’ zijn voor de Verenigde Staten en de hele wereld indien hij toch werd verkozen. In dat geval voorzag Levinson allerlei zwarte scenario’s, uiteenlopend van secessiebewegingen in New England en Californië tot een ‘de facto military coup’ in de vorm van een weigering om bepaalde bevelen uit te oefenen van een niet of onvoldoende gekwalificeerde opperbevelhebber. Een en ander naast massademonstraties en rellen bij gelegenheid van Trump’s inauguratie en de weigering van de Senaat om de meeste benoemingen goed te keuren. Misschien nog het meest rooskleurige scenario was dat Trump snel uit zijn ambt zou worden gezet en zijn kandidaat voor het vice-presidentschap Pence het roer zou overnemen. Toch was ook dit een bijzonder aantrekkelijk alternatief, nu Pence op eigen kracht het waarschijnlijk nooit tot president zou brengen in een regliere verkiezing.

Het wekt in het licht van dergelijke kwalificaties en opvattingen nauweijks verbazing dat Levinson de daadwerkelijke verkiezing van Trump tot President enkele maanden later zeer zorgelijk acht. Op 26 november 2016 schrijft hij aan Balkin van oordeel te zijn dat de Verenigde Staten ‘in the most serious existential internal crisis since 1860’ verkeert. Tevens geeft hij aan er na de verkiezingen bij de Republikeinse afgevaardigden naar het Electoral College op te hebben aangedrongen om ‘reflection and choice’ te betonen bij het maken van een keuze, zoals het college oorspronkelijk ook werd geacht te doen. Dit bij wijze van alternatief voor het eenvoudig handelen als ‘lemmings committed to a potentially suicidal choice for the nation’. Deze laatste ‘move’, het doen van een beroep op Republikeinse leden van het kiescollege is beduidend minder voor de hand liggend, aangezien Levinson zich eerder tegen het voortbestaan van uitgerekend deze instelling heeft uitgesproken. Het zou een van de belemmeringen zijn die de volledige doorwerking van de volkswil in het Amerikaanse bestel bemoeilijken en om deze reden tijdens de beoogde nieuwe Constitutionele Conventie voor afschaffing in aanmerking komen.

Balkin grijpt dit punt dan ook aan om genadeloos het dubbele in de opvattingen van Levinson aan de kaak te stellen. De laatste heeft er reeds gedurende een jaar in de mailwisseling op aangedrongen dat gebruik zou worden gemaakt van deze en andere ‘failsafes, these defenses of republican government’. Dit ondanks het feit dat hij er, evenmin als Balkin overigens, onder normale omstandigheden en specifiek het kiescollege zelfs heeft aangeduid als toonvoorbeeld van hetgeen er ondemocratisch is aan de Amerikaanse Grondwet. Nu zou er, volgens dezelfde Levinson, echter druk moeten worden uitgeoefend op de leden ervan om op 19 december 2016 hun stem op iemand anders uit te brengen dan Trump. Balkin attendeert erop dat nu blijkt hoe belangrijk het is dat, bijvoorbeeld in het geval van een demagoog die verkozen is op een programma dat in het teken staat van verandering, het doorvoeren van dergelijke verandering op voorhand zo moeilijk mogelijk wordt gemaakt. Het is niet per definitie democratisch, indien een nieuwe regering over ongebreidelde macht beschikt om haar ambities te realiseren. Integendeel, het is van belang dat het constitutionele bestel veiligheidskleppen bevat die dergelijke pogingen ernstig kunnen bemoeilijken. ‘To defeat a demagogue like Trump, in other words, one must use the tools that you, Sandy, have repeatedly denounced as making our Constitution undemocratic’, aldus Balkin.

In dit kader komt Balkin onder meer ook te spreken over het idee van nationale referenda, dat Levinson in het verleden heeft gelanceerd om de politieke patstelling in Washington te doorbreken. President Obama had, zeker tijdens zijn tweede termijn, immers de grootste moeite om een aantal beleidsvoornemens door het Congres te krijgen. Nationale referenda zouden hierbij behulpzaam kunnen zijn, had Levinson geopperd. Balkin wijst van zijn kant echter op het gevaar dat referenda kunnen inhouden wanneer een demagoog aan de macht is gekomen. Een dergelijke politicus is er immers bij uitstek op gericht ‘to circumvent established forms of lawmaking to project his power and identify his will with the will of the people’. Het is een argument dat in de Nederlandse discussie over het referendum in deze vorm niet is gebruikt, maar met de opkomst van het populisme in Europa ook hier niet lager zonder meer veronachtzaamd lijkt te kunnen worden.

Ook het idee van de Constitutionele Conventie als zodanig, waarmee Levinson dergelijke hervormingen hoopte te kunnen realiseren, stelt Balkin althans voor het moment onder kritiek. Het zou de slechtst denkbare timing zijn om daarop te blijven aandringen, nu er juist een demagoog aan de macht was gekomen. Trump was verkozen op een populistisch programma dat het bestaande constitutionele bestel wilde opblazen. Dat betekende dat zeker ook een deel van zijn aanhang de behoefte zou kunnen voelen om aan een Constitutionele Conventie deel te nemen. In het beste geval zou er, gegeven de tijdens de verkiezingscampagne aan het licht gekomen verdeeldheid in de samenleving, geen overeenstemming bereikt kunnen worden over de door te voeren hervormingen. Er bestond echter ook het risico dat Trump met zijn gebleken charisma zowel de Conventie als de door Republikeinen gedomineerde wetgevende vergaderingen van de staten naar zijn hand zou weten te zetten. In het laatste geval waren hervormingen in autoritaire richting denkbaar, zoals die momenteel bijvoorbeeld ook in Hongarije en Polen plaatsvinden. Met andere woorden, aldus Balkin aan Levinson, ‘[e]ven if you are correct that we need new constitutional amendments, the moment for an Article V convention can’t arise until the demagogue is thoroughly defeated and discredited’.

Balkin sluit af met wat zonder reserve wijze woorden genoemd kunnen worden over de duurzaamheid van een politiek bestel als het Amerikaanse, zoals in de tijd van de Federalist Papers al werd gezien. De opstellers van de Grondwet zagen in dat een republiek als de Amerikaanse op de lange termijn niet in stand zou blijven zonder ‘political faith’, door hem omschreven als de toewijding van burgers aan het algemeen welzijn. Ook de vitale rol van maatschappelijke organisaties, zoals media en onderwijsinstellingen, bij het onderhouden van het idee van ‘self-governance’ beklemtoonde Balkin. Hij maakte vervolgens zonder te aarzelen de sprong naar het heden: twee eeuwen later begrepen wij nog steeds ‘that the machine will not go of itself’. Nog altijd was de inspanning van velen vereist om de zich herhalende bedreigingen van de democratie het hoofd te bieden en het vertrouwen in de politieke instituties te herstellen wanneer dit geschonden was. De rol van het constitutionele recht hierbij was een beperkte, maar essentiële: ‘constitutional structure’ kan deze bijdrage van maatschappelijke organisaties immers zowel faciliteren als bemoeilijken. Vandaar dat zeker in de huidige tijd de bestudering daarvan weer zo belangrijk was.

Zoals blijkt uit deze laatste opmerking blijkt, en ook uit hetgeen ik eerder opmerkte over het zwaartepunt in het werk van Levinson, is dit welbeschouwd geen punt van verschil tussen Balkin en hem. Hun waardering van de in de Amerikaanse Grondwet ingebouwde mechanismen om de doorwerking van de volkswil te temperen, verschilt echter. Levinson was, en blijft, daar kritisch over. Balkin schrijft echter dat, hoewel het Amerikaanse staatsbestel al eens gefaald heeft rond de Burgeroorlog in de 19deeeuw en dit nogmaals kan gebeuren, de Grondwet toch zo in elkaar is gezet dat de kans of falen wordt verkleind. De reden is hiervoor is dat nadrukkelijk is rekening gehouden met een dergelijke kans op mislukking. Thans is opnieuw een test aangebroken van de kracht van de ingebouwde mechanismen die de risico’s van verandering beogen te temperen.

De vraag hoe deze test zal uitvallen, is een thema dat beoefenaren van het constitutionele recht in de Verenigde Staten en daarbuiten de komende jaren nog veel werk zal geven. Balkin heeft daar inmiddels een voorschot opgenomen door de huidige situatie in de Verenigde Staten nog niet als een constitutionele crisis aan te merken, maar hoogstens als ‘constitutional rot’. Levinson zal zich ongetwijfeld ook verder in deze discussie begeven, al was het maar omdat hij samen met Balkin reeds tien jaar geleden een baanbrekend artikel over het verschijnsel constitutionele crisis schreef. Voor ons voert deze discussie te ver en het is er ook nog te vroeg voor. Daarom volsta ik in dit hoofdstuk met weergave van de bovengenoemde opvattingen van Balkin, die een fraai tegenwicht vormen bij de eerder weergegeven opvattingen van Levinson terzake van ‘popular constitutionalism’. De lezer kan zich zo zelf een oordeel vormen over de merites van beide standpunten, die zoals vaker beide een kern van waarheid lijken te bevatten.

Zie verder:

Bijdrage t.b.v. symposium The Federalist Papers (IV): De heterogeniteit van de huidige Amerikaanse bevolking en de menselijke natuur

Bijdrage t.b.v. symposium The Federalist Papers (III): De achterlopende Grondwet

Bijdrage t.b.v. symposium The Federalist Papers (II): Een opzienbarend boek

Bijdrage t.b.v. symposium The Federalist Papers (I): Inleiding

 

Opinion Article: ‘Can Christian Democracy Save America from Trump?’

‘Religious conservatism doesn’t have to be populist. It has played an important role for democracy and dignity in Europe – and can do so in the US, too.’

The article is co-written by Carlo Invernizzi-Accetti, assistant professor of political science at the City College of New York and author of What is Christian Democracy? Politics, Religion and Ideology (Cambridge University Press, forthcoming), and Daniel Steinmetz-Jenkins, lecturer in religious studies at Yale University and author of The Crisis of Secularism since 1989: A Global Perspective (Columbia University Press, forthcoming).

Read the full article here:

https://www.theguardian.com/commentisfree/2018/apr/07/christian-democracy-authoritarianism-trump

See also:

Symposium on Christian Democracy and America: ‘Can Christian Democracy Be America’s Next European Import?’

Entry on Christian Democracy in Encyclopedia of Political Thought

Canon of Dutch Christian Democracy now also available in English

Participant, ‘The Quest for Legitimacy: Actors, Audiences and Aspirations’, 2017 APSA Annual Meeting, San Francisco, CA, August 31-September 3 (II)

Three personal highlights of this year’s meeting of the American Political Science Association were:

Thursday:

David Azerrad (The Heritage Foundation), Carson L. Holloway (University of Nebraska, Omaha), Michael M. Uhlmann (Claremont Graduate University), and Christopher Wolfe (University of Dallas), discussing: ‘American Public Philosophy in the Age of Trump’.

Friday:

Peter R.W. Cross (Hillsdale College), Justin B. Dyer (University of Missouri, Columbia), Douglas Kries (Gonzaga University), Adam Seagrave (University of Missouri, Columbia), and Lee Ward (Baylor University) (picture), panel: ‘On the Compatibility of Natural Law and Natural Rights’.

Saturday:

Darren Patrick Guerra (Biola University), Amy E. Black (Wheaton College), Kevin R. Den Dulk (Calvin College) (picture), and J. Christopher Soper (Pepperdine University), panel: ‘Honoring Stephen Monsma: His Life and Work’.

Top picture: booth reception Routledge, publisher of Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human (2017).

See also:

Participant, ‘The Quest for Legitimacy: Actors, Audiences and Aspirations’, 2017 APSA Annual Meeting, San Francisco, CA, August 31-September 3 (I).

 

 

Participant, ‘The Quest for Legitimacy: Actors, Audiences and Aspirations’, 2017 APSA Annual Meeting, San Francisco, CA, August 31-September 3 (I)

Topics include:

  • New Perspectives on Montesquieu
  • The Crisis of Constitutional Democracy
  • American Public Philosophy in the Age of Trump
  • On the Compatibility of Natural Law and Natural Rights
  • Author Meets Critics: Alexander Tsesis’s “Constitutional Ethos”
  • Liberalism in Crisis
  • Challenges to the Rule of Law
  • The Future of Conservatism
  • Constitution Making in Religiously Divided Societies

See for more information about the program: http://web.apsanet.org/apsa2017/.

See also:

Press Release: ‘Twelve ILS seed money grants for frontier research at Leiden Law School’

Participant, ‘Great Transformations: Political Science and the Big Questions of Our Time’, 2016 APSA Annual Meeting, Philadelphia, PA, September 1-4

Twelve posts introducing my new book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human

For the posts, please see:

Article ‘This Map Of The State Of Religious Freedom Around The World Is Chilling’

Article ‘Princeton Seminary Reforms Its Views on Honoring Tim Keller’

Yale Law Professor: ‘American courts are tackling Islamophobia – why won’t Europeans?’

Waarom de PVV niet het initiatief in de kabinetsformatie moet krijgen

New Book: ‘The Benedict Option: A Strategy for Christians in a Post-Christian Nation’ (2017)

R.R. Reno on ‘Islam and America’

Michael Wear’s Reclaiming Hope (2017): ‘Learn How the Seeds of the Trump Presidency Were Sown in the Obama White House’

Major New Report by the National Secular Society: Rethinking Religion and Belief in Public Life

Symposium on Christian Democracy and America: ‘Can Christian Democracy Be America’s Next European Import?’

Journalist Ben Judah, Author of This is London (2016): ‘I Found Faith Everywhere’

The Washington Post on Why Religious Freedom Could Become the Major Religion Story of 2017

Book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human (Routledge) now available for pre-order

Blogpost ‘Something Fundamental is at Stake in the Dutch Parliamentary Elections’

Geert Wilders’ PVV Party believes that Islam is a totalitarian ideology and not a religion, and thus Muslims are not equally entitled to the same freedom of religion or belief as other believers. This view is incompatible with liberal democracy.

Read the whole blogpost here: http://leidenlawblog.nl/articles/something-fundamental-is-at-stake-in-the-dutch-parliamentary-elections.

Michael Wear’s Reclaiming Hope (2017): ‘Learn How the Seeds of the Trump Presidency Were Sown in the Obama White House’

illustration-1116024_1280

‘In this unvarnished account of faith inside the world’s most powerful office, Michael Wear provides unprecedented insight into the highs and lows of working as a Christian in government. Reclaiming Hope is an insider’s view of the most controversial episodes of the Obama administration, from the president’s change of position on gay marriage and the transformation of religious freedom into a partisan idea, to the administration’s failure to find common ground on abortion and the bitter controversy over who would give the benediction at the 2012 inauguration.’

Source: https://www.amazon.com/Reclaiming-Hope-Lessons-Learned-America/dp/071808232X/ref=tmm_hrd_swatch_0?_encoding=UTF8&qid=&sr=.

See for more information on both author and book: http://michaelwear.com.

In my forthcoming book, I write:

The thing that without doubt has struck me most during my fellowship is how relatively fast and comprehensively the right to freedom of religion or belief has indeed already come under pressure across the West, at least in theory. It is difficult to give a single and clear-cut explanation for this. One important factor is without doubt the political polarisation that has come to be associated with religious freedom. Thus, Democrats blame Republicans for claiming a near-monopoly with respect to the right to freedom of religion or belief, thereby interpreting it in a conservative manner when it comes to topics such as same-sex marriage. On their part, as they themselves would be the first to admit, the Obama administration has not always dealt in a sensitive manner with issues regarding the inclusion of abortion and anticonception in the healthcare legislation it has introduced.

This is the sixth post in a new series introducing my forthcoming book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To be Fully Human (Routledge, 2017).

For the first five posts, please see:

Major New Report by the National Secular Society: Rethinking Religion and Belief in Public Life

Symposium on Christian Democracy and America: ‘Can Christian Democracy Be America’s Next European Import?’

Journalist Ben Judah, Author of This is London (2016): ‘I Found Faith Everywhere’

The Washington Post on Why Religious Freedom Could Become the Major Religion Story of 2017

Book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human (Routledge) now available for pre-order

 

 

Het populisme: een blessing in disguise voor de democratie?

donald-trump-1818950__480

In korte tijd verschenen twee rapporten over democratie resp. vrijheid in de wereld, die precies de vraag op scherp zetten waarvoor ook de Nederlandse politiek zich in de aanloop naar de Tweede-Kamerverkiezingen van 15 maart a.s. gesteld ziet: moet het populisme als een risico dan wel als een vermomde zegen voor de democratie worden beschouwd?Het populisme: een blessing in disguise voor de democratie?

Lees hier een beschouwing over deze vraag die ik eerder vandaag schreef voor LinkedIn Pulse: Artikel op LinkedIn Pulse.

The Washington Post on Why Religious Freedom Could Become the Major Religion Story of 2017

newspaper-63189__480

‘The new year could be turbulent for religion in America.

Several hot-button issues — including immigration, abortion, poverty, health care, gay rights and education — will put religion near the center of public life and debate.

But the issue that could especially flare up? In a Trump administration, “religious freedom” is expected to either flourish — or come under attack — depending on who defines religious freedom.’

You can read why religion reporter Sarah Pullman Bailey believes this to be the case, here: https://www.washingtonpost.com/news/acts-of-faith/wp/2017/01/03/heres-what-we-think-will-be-the-biggest-religion-stories-in-2017/?utm_term=.05bd61a37c30.

This is the second post in a new series introducing my forthcoming book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To be Fully Human (Routledge, 2017).

For the first post, please see:

Book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human (Routledge) now available for pre-order

Opinieartikel ‘Herodes of Pilatus: Amerikaanse evangelicalen en Trump’

CW Opiniefdlogo

Voor Nederlanders valt een zege van een Republikeinse kandidaat bij Amerikaanse presidentsverkiezingen vanouds moeilijk te begrijpen. Soms is dat nog moeilijker dan anders, zoals in het geval van de verkiezing van Ronald Reagan in 1980, of zoals nu die van Donald Trump. Misschien het allermoeilijkst te begrijpen is echter dat, zoals Christianity Today schreef, vier van de vijf blanke evangelicalen hun stem hebben uitgebracht op Trump. Dit ondanks de verscheidenheid onder Amerikaanse evangelicalen, waarvan er volgens deskundigen tenminste zeven soorten bestaan.

Lees over de achtergrond die blanke evangelicalen voor Trump hebben gemaakt het navolgende, op 15 november 2016 in Friesch Dagblad verschenen, opinieartikel: pu2016 frd-20161115-011.

Het stuk werd oorspronkelijk geschreven op verzoek van het tweewekelijkse nieuws- en opinieblad CW Opinie, dat wordt gelezen door meelevende gelovigen met diverse achtergrond, en waarin het vandaag in andere vorm verschijnt. Voor informatie over (proef)abonnementen op CW Opinie, zie: https://www.cw-opinie.nl/abonneren.

Aan het eind van het opinieartikel wordt tevens ingegaan op de vraag of blanke evangelicalen, door massaal op Trump te stemmen, het rechtspopulisme niet verder hebben versterkt:

Na Hongarije, Polen en het Verenigd Koninkrijk, heeft dit nu ook in de Verenigde Staten stevige voet aan de grond gekregen. Dat is geen bijzonder geruststellend idee, met verkiezingen op komst in onder andere Duitsland, Frankrijk en Nederland. Dit kun je echter bezwaarlijk alleen de evangelicalen aanrekenen. Bovendien zou de zorg van het populisme ook met een overwinning van Clinton niet uit de wereld zijn geweest.

Voor de conclusie dat met de verkiezing van Trump het rechtspopulisme in de Verenigde Staten vrij baan krijgt, is het tenslotte nog te vroeg. Daarvoor is de scheiding der machten, met de bijbehorende checks and balances, toch te hecht verankerd in het Amerikaanse staatsbestel. Zelfs het feit dat de Republikeinen ook in beide kamers van het Congres over een meerderheid beschikken, doet hieraan geen afbreuk. Onder meer de bureaucratie, de media en lagere rechters blijven belangrijke tegenwichten vormen. De westerse liberale democratie staat onmiskenbaar onder druk, maar haar lot is van meer afhankelijk dan het optreden van toekomstig president Trump alleen.