Tag Archives: civil society

Book Review of Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom in Journal of Markets & Morality

I am grateful to Prof. Jan Klos Hab. Ph.D. for taking the effort to write a review of my book for the Journal of Markets & Morality.

Jan Klos is a Professor at the John Paul II Catholic University of Lublin, Poland, Faculty of Philosophy, Department of Particular Ethics. He specializes in the history of social and political doctrines. Courses taught include philosophical foundations of political doctrines, foundations of American democracy, and political system of America.

In the review, Klos raises several interesting points regarding the book, to which I hope to respond some other time.

On p. 206, Prof. Klos writes:

‘The author does well to stress the importance of such nonstate actors as families and schools in the efforts to check the power of the state. Political and legal constitutionalism collaborate, as we know, in the separation between the legislative, the executive, and the judiciary. This kind of separation, however, does not in and of itself suffice for a mature civil society to be formed. I think that this point should be especially emphasized. With regard to constitutionalism and the right to freedom of religion or belief, more is needed than separation of political and legal powers. As Professor ten Napel writes, one should also “acknowledge that a communal dimension to this right exists” (148).’

The review ends as follows:

‘To sum up, the book Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom: To Be Fully Human is a well-written text on such important issues for contemporary societies as freedom of religion or belief in its communal form, freedom of conscience, and civic activity. It attempts to show an integral approach to the human being. This integral approach should strive to create such an ethos in which a full development of the human being is possible. By a full development is meant such a condition in which this being can manifest his or her beliefs not only within the privacy of his or her home but also in public without any fear of oppression or discrimination. If citizens are forced to hide their religious views, they are doomed to be inauthentic selves, and will always feel a kind of schizophrenia.’

You can read the whole review here:

http://www.marketsandmorality.com/index.php/mandm/issue/view/43

‘Journal of Markets & Morality is a peer-reviewed academic journal published by the Acton Institute for the Study of Religion & Liberty. The journal promotes intellectual exploration of the relationship between economics and morality from both social science and theological perspectives.’

See also:

Review of book on ‘Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human’

Boekbespreking van Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human in Radix. Tijdschrift over geloof, wetenschap en samenleving

Press Release: ‘Hans-Martien ten Napel has book published “Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human”’

Chapter in forthcoming volume on Religion, Pluralism, and Reconciling Difference

The description of the volume, edited by W. Cole Durham Jr. and Donlu Thayer, reads as follows:

‘We live in an increasingly pluralized world. This sociological reality has become the irreversible destiny of humankind. Even once religiously homogeneous societies are becoming increasingly diverse. Religious freedom is modernity’s most profound if sometimes forgotten answer to the resulting social pressures, but the tide of pluralization threatens to overwhelm that freedom’s stabilizing force.

Religion, Pluralism, and Reconciling Difference is aimed at exploring differing ways of grappling with the resulting tensions, and then asking, will the tensions ultimately yield poisonous polarization that erodes all hope of meaningful community? Or can the tradition and the institutions protecting freedom of religion or belief be developed and applied in ways that (still) foster productive interactions, stability, and peace?

This volume brings together vital and thoughtful contributions treating aspects of these mounting worldwide tensions concerning the relationship between religious diversity and social harmony. The first section explores controversies surrounding religious pluralism from different starting points, including religious, political, and legal standpoints. The second section examines different geographical perspectives on pluralism. Experts from North and South America, Europe, Africa, and the Middle East address these issues and suggest not only how social institutions can reduce tensions, but also how religious pluralism itself can bolster needed civil society.’

For the table of contents of the volume, see: https://www.routledge.com/Religion-Pluralism-and-Reconciling-Difference/Jr-Thayer/p/book/9781472464071.

My chapter is titled: ‘Western “Civic Totalism”, Sovereignty of the People, and the Need for Limited Government’.

For more information, and to order, see: https://www.routledge.com/Religion-Pluralism-and-Reconciling-Difference/Jr-Thayer/p/book/9781472464071.

See also:

Paper presentation during third bi-annual ICLARS conference in Virginia, United States

Blogpost ‘Religious Freedom, Eastern Ethical Monism, and Western “Civic Totalism”‘

International Conference on “The Rule of Law with Chinese Characteristics in Transition”

Geloof in de liberale democratie (IV): constitutionalisme

Dit is het vierde deel van een nieuwe serie blogposts, die tevens – in definitieve vorm en aangevuld met een notenapparaat – als artikel zal verschijnen in het eerstvolgende nummer van het Tijdschrift voor Religie, Recht en Beleid. Voor de eerste drie delen, zie de links onderaan deze blogpost.

Welke consequenties heeft de door Vorster voorgestane antropologie voor zijn visie op wat constitutionalisme precies inhoudt? Het is nauwelijks overdreven om te stellen dat de meeste binnen het (vergelijkende) constitutionele recht gangbare definities van constitutionalisme eerder aansluiten bij de benadering van Cohen dan bij die van Vorster. Dat geeft aan dat Cohen bepaald geen sectarische minderheidsopvatting vertolkt, maar eerder aansluit bij de mainstream opvattingen dienaangaande. Het nieuwe schuilt er dan eerder in dat zij er consequenties aan verbindt voor het recht op vrijheid van godsdienst en levensovertuiging. Dat Cohen aansluit bij de heersende leer betekent echter nog niet dat zij ook gelijk heeft. Zoals de titel van haar artikel aangeeft, is zij geinteresseerd in de vraag ‘Whose Sovereignty?’ Zij stelt de vraag bij wie de soevereiniteit berust en voor haar is het duidelijk dat dit bij de staat moet zijn. Alleen op die manier is het mogelijk haar visie op de liberale democratie te realiseren. Dit is echter wel enigszins paradoxaal. Constitutionalisme kan immers vrij worden omschreven als het geheel van staatsrechtelijke arrangementen dat erop gericht is om de rechten en vrijheden van de burgers tegenover de staat te waarborgen. Als het dan vervolgens zo is dat alle touwtjes uiteindelijk in handen van de staat worden gelegd, aangezien alleen op die manier het liberalisme kan worden gerealiseerd, wordt de liberale democratie eigenlijk belangrijker gemaakt dan de rechten en vrijheden van de burgers in wier naam het liberalisme wordt aangehangen. Is een volledige soevereiniteit van de staat welbeschouwd in het belang van de bescherming van de rechten en vrijheden van burgers?

De katholieke rechtswetenschapper Richard W. Garnett is enige jaren geleden met een alternatieve definitie van constitutionalisme gekomen, die het overwegen waard lijkt. In de visie van Garnett is constitutionalisme:

‘the enterprise of protecting human freedom and promoting the common good by           categorizing, separating, structuring, and limiting power in entrenched and enforceable ways’.

Op het eerste gezicht komt deze omschrijving behoorlijk in de buurt van standaardomschrijvingen van het principe van machtenscheiding, zoals ook Cohen dat zal omschrijven. Het is begrijpelijk dat de omschrijving van Garnett hier raakvlakken mee vertoont, aangezien de machtenscheiding de klassieke manier is om de rechten en vrijheden van burgers te beschermen, gegeven het feit dat er enigerlei vorm van staatsgezag nodig is. Het idee is dat het kan helpen om dat staatsgezag niet absoluut te laten zijn, maar het op te delen in verschillende onderdelen, die elkaar kunnen beteugelen en controleren. De vraag die hier echter speelt, is welke macht als uitgangspunt geldt.

Bij nadere beschouwing bevat Garnett’s omschrijving van machtenscheiding een element dat in veel klassieke definities van constitutionalisme ontbreekt, te weten de bevordering van het algemeen welzijn. Garnett laat zich hier kennen als een katholieke auteur, want de notie van het algemeen welzijn neemt vanouds een belangrijke plaats in binnen de katholieke sociale leer. In het liberalisme, daarentegen, wordt er eerder vanuit gegaan dat de staat onder alle omstandigheden neutraal dient te zijn en dat dit uitgangspunt eraan in de weg staat dat de staat zou trachten het algemeen welzijn te bevorderen. Hoe kan de staat immers bepalen wat het algemeen welzijn bevordert, wanneer zijn neutraliteit het hoogste goed is? Neutraliteit neemt zo de plaats van algemeen welzijn over. Een vraag die de omschrijving van Garnett oproept, is of er binnen het liberale constitutionalisme niet toch ook meer ruimte kan en moet worden gemaakt voor de notie van het algemeen welzijn. Is het immers wel zo vanzelfsprekend dat het liberalisme in de praktijk uitmondt in een vrijwel volledig waardenrelativisme?

Het verschil tussen de opvattingen van Cohen en Garnett over constitutionalisme wordt nog duidelijker, wanneer een toevoeging in aanmerking wordt genomen die Garnett aanbrengt bij zijn hierboven weergegeven definitie. Garnett schrijft namelijk tevens dat:

‘[c]onstitutionalism relies, both in theory and in fact, not only on the separation and        limitation of the powers of the political authority, but also on the existence and the       health of authorities and associations outside, and meaningfully independent of, the        state.’

Dit nu is een gevoelig element, want Garnett breidt hier de werking van het principe van machtenscheiding uit van staatsmachten tot organisaties van burgers welke onafhankelijk zijn van de staat. Dit past echter niet goed binnen een doctrinaire opvatting van het staatsrecht, waarin dit recht alleen betrekking heeft op de staat en instituties die door publiekrecht in het leven zijn geroepen. Bovendien wordt hiermee de algehele soevereiniteit van de staat doorbroken en ontstaat een nieuwe constellatie waarin de soevereiniteit gedeeld wordt tussen de staat en van diezelfde staat onafhankelijke organisaties van de civil society. Zoals we hebben gezien, is dit precies waar Cohen zich zorgen over maakt.

Toch is het de vraag of het zo’n vreemde gedachte is om, zeker in de 21ste eeuw, het principe van machtenscheiding op deze manier uit te breiden. Door de opkomst van de sociale rechtsstaat is het aantal taken van de staat immers gegroeid. Het helpt dan niet meer voldoende om de staatsmacht op te delen in drie machten. Het is hiernaast noodzakelijk om tegenmacht in het leven te roepen tegen de staatsmacht als zodanig, ongeacht of het nu de wetgevende, de uitvoerende of de rechterlijke macht betreft. Door de opkomst van de sociale rechtsstaat is immers het verschil tussen de drie machten vervaagd, aangezien de uitvoerende macht ook aan wetgeving is gaan doen, terwijl de rechterlijke macht zich bij wijze van compensatie intensiever is gaan bezighouden met de controle van bestuurshandelen. Naast de opkomst van de sociale rechtsstaat, heeft ook de internationalisering bijgedragen aan een versterking van de positie van het bestuur binnen de trias politica. De wetgever is onvoldoende in de gelegenheid controle uit te oefenen op een en ander, aangezien de besluitvorming zich voor een deel heeft verplaatst naar internationale gremia.

Afgezien van staatsrechtelijke overwegingen die voortvloeien uit de trias politica, sluit een uitbreiding van de omschrijving van constitutionalisme met maatschappelijke organisaties aan bij de in de vorige paragraaf uiteengezette mensvisie. Indien het immers zo is dat mensen alleen dan tot hun bestemming komen wanneer zij hun activiteiten zowel in het publieke als in het privé-domein stoelen op hun geloof of andere levensovertuiging, dan moeten die activiteiten in het publieke domein ook zin kunnen hebben.

Voor de eerste drie delen van deze serie, zie:

Geloof in de liberale democratie (I): Inleiding

Geloof in de liberale democratie (II): de kritiek van Jean L. Cohen

Geloof in de liberale democratie (III): de rol van antropologie

 

Upcoming Speaking Engagement: Conference on ‘Public Spirit and Public Virtue’, December 6, 2017, Washington, DC

‘In an increasingly globalized and pluralized world it becomes progressively more difficult to define the public virtues that have delineated the West, and as a result, harder to safe-guard the freedoms—economic, political, and religious—which are the fruits of those virtues. A citizen who possesses “town spirit,” according to Alexis de Tocqueville, is one who “focuses his affections and his hopes on the town, who knows how to take his place there and to participate in its governance.” This spirit is the result of the visible presence of public virtue—“a free and strong corporate body…which merits the trouble of trying to direct it.” This one-day conference will examine the ways in which the Western world might see a revival of public spirit through public virtue and remain a civilization marked by “order and public tranquility” that only this spirit and virtue can provide.’

Source, and more information: https://acton.org/event/2017/06/06/public-spirit-and-public-virtue.

On the International Conference series ‘Reclaiming the West: Freedom and Responsibility’, of which this conference forms a part:

‘The West today is in a state of crisis. Facing immense domestic economic and political problems, North America, Europe, and other Western nations are also struggling to address existential threats from without. But above all, the West appears to suffering from a crisis of self-belief: one which touches centrally upon its attachment to the tradition of ordered liberty in politics, freedom in the economy, strong civil societies, commitment to virtue, as well as the unique synthesis of faith and reason that is at the root of Western civilization.

To explore these questions concerning the Western tradition of human liberty and responsibility and its Judeo-Christian culture, the Acton Institute is holding three international conferences which will bring together theologians, economists, political thinkers, philosophers, religious figures, business leaders, foreign policy thinkers, journalists, historians, and legal scholars from both sides of the Atlantic. Among other topics, they will discuss the origin and character of the West’s many problems, consider how these matters might be addressed in ways that draw upon the West’s unique heritage, and examine how Europe and North America can contribute to each other’s revival.’

Source: https://acton.org/program/reclaiming-west-freedom-responsibility.

See also:

Book review: ‘The Political Theology of European Integration,’ by Mark R. Royce

Participant, Acton University, June 20-23 2017, Grand Rapids, Michigan (I)

Press Release: ‘Hans-Martien ten Napel has book published “Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human”’

 

Press Release: ‘Hans-Martien ten Napel has book published “Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human”’

’18 May 2017

In 2014 Hans-Martien ten Napel received a Research Fellowship in Legal Studies at the Center of Theological Inquiry in Princeton, NJ. The book he wrote as a result of this fellowship was published last week by Routledge Law.

The description of the book, entitled Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human, is as follows:

‘In both Europe and North America it can be argued that the associational and institutional dimensions of the right to freedom of religion or belief are increasingly coming under pressure. This book demonstrates why a more classical understanding of the idea of a liberal democracy can allow for greater respect for the right to freedom of religion or belief.

The book examines the major direction in which liberal democracy has developed over the last fifty years and contends that this is not the most legitimate type of liberal democracy for religiously divided societies. Drawing on theoretical developments in the field of transnational constitutionalism, Hans-Martien ten Napel argues that redirecting the concept and practice of liberal democracy toward the more classical notion of limited, constitutional government, with a considerable degree of autonomy for civil society organizations would allow greater religious pluralism. The book shows how, in a postsecular and multicultural context, modern sources of constitutionalism and democracy, supplemented by premodern, transcendental legitimation, continue to provide the best means of legitimating Western constitutional and political orders.’

Research Fellowship in Legal Studies Hans Martien ten Napel

More information about the book

Interview in 2015 with Hans-Martien ten Napel about the research project

Source: https://www.universiteitleiden.nl/en/news/2017/05/hans-martien-ten-napel-published-book-constitutionalism-democracy-and-religious-freedom.-to-be-fully-human

For the Dutch version of the press release, please see: Hans-Martien ten Napel publiceert boek “Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human”

Book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human now published

About the book:

‘In both Europe and North America it can be argued that the associational and institutional dimensions of the right to freedom of religion or belief are increasingly coming under pressure. This book demonstrates why a more classical understanding of the idea of a liberal democracy can allow for greater respect for the right to freedom of religion or belief.

The book examines the major direction in which liberal democracy has developed over the last fifty years and contends that this is not the most legitimate type of liberal democracy for religiously divided societies. Drawing on theoretical developments in the field of transnational constitutionalism, Hans-Martien ten Napel argues that redirecting the concept and practice of liberal democracy toward the more classical notion of limited, constitutional government, with a considerable degree of autonomy for civil society organizations would allow greater religious pluralism. The book shows how, in a postsecular and multicultural context, modern sources of constitutionalism and democracy, supplemented by premodern, transcendental legitimation, continue to provide the best means of legitimating Western constitutional and political orders.’

For the source, and more information also on how to order the book, see: Routledge.com or Amazon.com.

See also: Interview on project on ‘Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom’.

Book on Constitutionalism, Democracy and Religious Freedom. To Be Fully Human (Routledge) now available for pre-order

‘In both Europe and North America it can be argued that the associational and institutional dimensions of the right to freedom of religion or belief are increasingly coming under pressure. This book demonstrates why a more classical understanding of the idea of a liberal democracy can allow for greater respect for the right to freedom of religion or belief.

The book examines the major direction in which liberal democracy has developed over the last fifty years and contends that this is not the most legitimate type of liberal democracy for religiously divided societies. Drawing on theoretical developments in the field of transnational constitutionalism, Hans-Martien ten Napel argues that redirecting the concept and practice of liberal democracy toward the more classical notion of limited, constitutional government, with a considerable degree of autonomy for civil society organizations would allow greater religious pluralism. The book shows how in a post-secular and multicultural context, modern sources of constitutionalism and democracy, supplemented by premodern, transcendental legitimation, continue to provide the best means of legitimating Western constitutional and political orders.’

For more information, and to pre-order, see:

https://www.routledge.com/Constitutionalism-Democracy-and-Religious-Freedom-To-be-Fully-Human/ten-Napel/p/book/9781138647152;

https://www.amazon.com/Constitutionalism-Democracy-Religious-Freedom-Religion/dp/1138647152 (USA);

https://www.amazon.co.uk/Constitutionalism-Democracy-Religious-Freedom-Religion/dp/1138647152/ref=sr_1_8?ie=UTF8&qid=1485007049&sr=8-8&keywords=constitutionalism+democracy (United Kingdom);

https://www.amazon.de/Constitutionalism-Democracy-Religious-Freedom-Religion/dp/1138647152/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1485007114&sr=8-1&keywords=Constitutionalism+democracy+religious+freedom (Germany);

https://www.bol.com/nl/p/constitutionalism-democracy-and-religious-freedom/9200000055900993/ (Netherlands).

Redactie themanummer ‘Democratie in ademnood?’ van CDV (2012)

cover-bottom-bg

‘Democratie is kostbaar cultureel erfgoed dat voor haar eigen behoud constant onderhoud en vernieuwing nodig heeft. Dat is de boodschap van Rein Jan Hoekstra, oud-lid van de Raad van State en oud-informateur, in het nieuwe nummer van Christen Democratische Verkenningen (CDV) dat vandaag verschijnt.

Er wordt volgens hem te gemakzuchtig met de democratie omgegaan. Alsof deze af is, vanzelfsprekend is, en geen cultivering behoeft. Ondertussen wordt er stevig gemorreld aan het gebouw van de democratie en dreigen we de spelregels van de democratie uit het oog te verliezen.

Hoekstra maakt zich “ernstige zorgen” over de staat van de democratie in Nederland en de wijze waarop politieke partijen ermee omgaan. Volgens hem dreigen politici en bestuurders de orde, een van de meest fundamentele rechtsprincipes, uit het oog te verliezen. ‘Het geklaag over de “kaasstolp in Den Haag” en “de zakkenvullers op het Binnenhof” in combinatie met lage opkomstcijfers bij verkiezingen en de geringe participatiegraad van politieke partijen ondermijnt de legitimiteit van het democratisch stelsel’, aldus Hoekstra in CDV, het kwartaalmagazine van het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA. “We leven niet in een mediapolitiek landschap zoals in het Italië van Berlusconi. Maar ook hier heeft degene die via de media de publieke opinie het best weet te bespelen politiek succes. Ook de onzorgvuldige wijze waarop we met de spelregels van onze democratie omgaan, past in dat beeld. De oude spelregel is: er gaat eerst een brief naar de Kamer en dan wordt de pers geïnformeerd. Maar nu wordt daar steeds vaker de hand mee gelicht.”
De Tweede Kamer zelf draagt bij aan een ondergraving van het politieke systeem, betoogt Hoekstra. “Niet alleen de vertegenwoordigende en de controlerende functie, maar ook de wetgevende taak van het parlement wordt onvoldoende serieus genomen. Waar zijn de wetgevingsspecialisten gebleven in de Tweede Kamer? Dat de Eerste Kamer de laatste decennia steeds politieker is geworden, komt doordat de wetgevingstaak van de Tweede Kamer onvoldoende inhoud krijgt.”

Hoekstra toont zich een voorstander van herinvoering van het districtenstelsel zoals dat tot 1917 functioneerde. “Ik zie dat als adequate kanalisatie van de wederzijdse betrokkenheid van de volksvertegenwoordiger met zijn of haar kiezers in het betrokken district. In zoverre zou herinvoering een meerwaarde hebben voor ons parlementaire stelsel.” Ook pleit de christendemocraat voor het correctief wetgevingsreferendum, zodat na aanneming van een wetsvoorstel door Tweede en Eerste Kamer een bindend referendum over dat wetsvoorstel kan worden gehouden. “Mijn opvatting is dat daardoor ten eerste de bevolking in staat wordt gesteld om via een ordelijke procedure haar oordeel te geven, en ten tweede denk ik dat dit preventief positief zal uitwerken voor wat betreft de behandeling van wetsvoorstellen in Tweede en Eerste Kamer. Naar mijn inschatting zou dat kunnen betekenen dat Tweede en Eerste Kamer nog meer gaan letten op de kwaliteit van de inhoud en op problemen bij de uitvoering. Kortom, bezint eer ge begint.”

***
Het nieuwe CDV-nummer, met als titel Democratie in ademnood?, gaat op zoek naar een waardevolle, christendemocratische opvatting van democratie in een tijd dat deze volgens vele onderzoekers onder druk staat. De bundel bestaat uit drie delen. In het eerste deel gaat het over “de staat van de democratie”. Rien Fraanje, senioradviseur bij de Raad voor het openbaar bestuur, en Hans-Martien ten Napel, universitair docent staats- en bestuursrecht, laten zien dat achter de nog altijd redelijk onbezorgde vertrouwenscijfers ten aanzien van de Nederlandse democratie belangrijke problemen schuilgaan. Zo voelt een groot deel van de Nederlandse samenleving zich niet goed gerepresenteerd door politieke partijen. Labuschagne, universitair docent rechtsfilosofie, wijst op de gevolgen van een verregaande secularisering voor een waardevolle democratie. Hoogleraar recht Jan Willem Sap toont aan dat confessionele partijen, ondanks hun scepsis in het verleden tegenover democratie en in het bijzonder tegenover de leer van de volkssoevereiniteit, volop hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de democratische rechtsstaat.
In het tweede deel staan de “voorwaarden voor democratie” centraal. Zo wijst Marin Terpstra, universitair docent politieke filosofie, op de noodzakelijke religieuze dimensie van democratie, zoals die zich uit in de gezamenlijke viering van de toewijding en overgave van mensen aan de publieke zaak. De directeur van ProDemos, Kars Veling, benadrukt het belang van democratisch burgerschap en betoogt dat democratie niet moet worden versmald tot een besluitvormingsprocedure waarbij de meerderheid het voor het zeggen heeft. Advocaat Bart Fleuren laat zien waarom checks and balances tussen de staatsmachten noodzakelijk zijn. Volgens hem geeft het voorstel om de formateur voortaan niet meer door de Koning te benoemen blijk van een beperkte kijk op democratie.

In het laatste deel worden aanzetten gedaan voor een christendemocratische invulling van democratie. Politicologe Emma Cohen de Lara laat zien dat een bloeiende civil society van vitaal belang is voor de gezondheid van de vertegenwoordigende democratie. Hoogleraar filosofie, Guido Vanheeswijck, gaat in op de nobele opdracht tot tolerantie. Lex Oomkes, politiek commentator bij dagblad Trouw, betoogt dat de neiging tot partijdemocratisering bij partijen als het CDA gepaard gaat met ‘antidemocratische tendenzen’. Het kiezersmandaat wordt volgens hem “meer en meer een verpersoonlijkt mandaat, met ondermijnende gevolgen voor het precaire stelsel van macht en tegenmacht dat het Nederlandse stelsel kenmerkt”.’

Bron: https://www.cda.nl/wi/actueel/toon/verschijning-cdv-winternummer-democratie-in-ademnood/.

Voor dit themanummer schreef ik, samen met Maurice Adams en Maarten Neuteboom, de inleiding: ‘Over de voorwaarden van democratie en het herstel van de vertrouwensrelatie tussen burger en overheid’.

Tevens schreef ik mee aan een bijdrage getiteld ‘De beste, maar niet goed genoeg’, samen met Rien Fraanje: http://www.rob-rfv.nl/documenten/artikel_fraanje_en_ten_napel_voor_cdv.pdf.

Het hele themanummer is hier te downloaden: http://pubnpp.eldoc.ub.rug.nl/FILES/root/tijdschrift/CDV/CDV2012/CDV_2012_winter.pdf.

Voor meer (bestel)informatie over CDV, zie: https://www.tijdschriftcdv.nl.

 

Paper presentation during XXI World Congress of the International Association for the History of Religions

iahr2015-2

Paper presentation during XXI World Congress of the International Association for the History of Religions, panel on ‘Religion Renegotiated: Faith-Based Organizations and the State since the 1960s’, Erfurt, Germany, August 23-29, 2015: http://www.iahr2015.org/iahr/3158.html.

Panel description:

‘Christian faith-based organizations have long been regarded as constitutive to the functioning of civil society and hence granted a special position in both the communis opinio and legislation of European societies. However, rampant deconfessionalization and growing disbelief have undermined Christianity’s societal position, and with Islam increasingly becoming the religion of European-born citizens and whilst visibility of Muslim communities has become more apparent, issues on the ‘proper’ interlocution between state-religion-society are more than ever at the heart of public debate. Nonetheless, few issues are at once so central and so understudied as the relationship between faith-based organizations and the state. This panel will theoretically assess to what extent and how the boundaries between the state and faith-based organizations have been reshaped since the 1960s. The papers tackle these issues by an empirical focus on developments in social policy, the law and public debates in the Netherlands.’

Blogpost on Legitimation in a Post-Secular Age

foto_federalist_papers_1-260x160

 

Could it be the case that the modern type of legitimation, complemented by a touch of pre-modern legitimation, suffices in a post-secular context as well?

Read the full blogpost here: http://leidenlawblog.nl/articles/three-types-of-legitimation#.VJLnaAWXfpQ.link.