Artikel, ‘Het Dooyeweerd-kabinet. De overheidsvisie van het kabinet-Balkenende IV’ (2007)

Kabinet

‘SINDS DE FORMATIE VAN HET VIERDE KABINET BAlKENENDE lijkt er een nieuwe wind door Nederland te waaien. Het coalitieakkoord en het daarop gebaseerde beleidsprogramma ademen de geest van gemeenschapszin en sociale cohesie. Het gaat steeds om geborgenheid en sociale waarden, met als dragende instituties het gezin, de school, de kerk en vele andere instellingen die te zamen het maatschappelijk mid-denveld vormen. Waarin verschilt het huidige kabinet van de eerste drie kabinetten Balkenende?’

Dit artikel is gebaseerd op lezingen over resp. ‘Filosofie van het kabinet en de positie van de ChristenUnie’, Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie, Amersfoort, 23 maart 2007; en ”Een Dooyeweerd-kabinet? De overheidsvisie van het kabinet-Balkenende IV’, Vereniging voor Reformatorische Wijsbegeerte, Amersfoort, 21 april 2007.

Zie o.a. http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/1677946/2007/04/20/agenda.dhtml.

Voor het artikel zelf, zie:

https://www.researchgate.net/publication/28650864_Het_Dooyeweerd-kabinet_De_overheidsvisie_van_het_kabinet-Balkenende_IV;

https://openaccess.leidenuniv.nl/handle/1887/13919;

http://www.bewegingonline.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=1379:het-dooyeweerd-kabinet-de-overheidsvisie-van-het-kabinet-balkenende-iv&catid=182:zomer-2007&Itemid=228.

‘Soφie [en daarvoor Beweging] is een filosofisch tijdschrift dat zesmaal per jaar verschijnt. Zij biedt een intellectuele uitdaging door kritisch na te denken over actuele onderwerpen, geïnspireerd door de christelijke traditie.’

Hoofdstuk in bundel Multiculturalisme, cultuurrelativisme en sociale cohesie (2001)

untitled

‘De Nederlandse samenleving is de laatste tien jaar ingrijpend veranderd. Nederland is, net als vele andere Europese samenlevingen, multicultureel geworden. Wat houdt dat in? Welke veranderingen zouden moeten worden aangebracht in het recht?

Moeten wij wel veranderingen aanbrengen in ons recht of is de bestaande lijst van grondrechten toereikend om ieders recht op het beleven van zijn culturele identiteit te waarborgen? Over deze vragen heeft een groep van Leidse, Rotterdamse en Amsterdamse juristen, filosofen en sociaal wetenschappers zich gebogen. Hun antwoorden vindt u in dit boek.’

Mijn eigen hoofdstuk, samen geschreven met B.C. Labuschagne, is getiteld: ‘Overheidsfacilitering voor godsdienstige denominaties’. Het is hier raadpleegbaar: https://openaccess.leidenuniv.nl/handle/1887/15110.

Voor bestelinformatie van de bundel als geheel, zie: http://www.bol.com/nl/p/multiculturalisme-cultuurrelativisme-sociale-cohesie/1001004005256707/.

Bijdrage aan bundel Religie als bron van sociale cohesie in de democratische rechtsstaat (2005)

Unknown

‘Terugblikkend op de laatste paar decennia zien we een scherp toegenomen secularisering, ontkerkelijking en ontzuiling van de Nederlandse samenleving, maar ook een toenemend zichtbaar en merkbaar worden van de religieuze pluriformiteit binnen deze samenleving. Met name de opkomst van de islam als snelstgroeiende godsdienst in Nederland is opmerkelijk. Die opkomst gaat gepaard met spanningen in een samenleving die zelf hoe langer hoe meer vervreemd raakt van haar religieuze wortels en die steeds minder bekwaam lijkt in haar omgang met godsdienst.
De opkomst van de islam heeft ons in verlegenheid gebracht over de spirituele wortels en bronnen van samenleving en staat. Alom klinkt dan ook de roep om herstel van normen en waarden. Maar welke waarden en normen moeten dat zijn? Waarop zijn ze gefundeerd? Wat is hun uiteindelijke anker-punt? Nu de secularisering in feite “voltooid” is en we de secularisering zelfs al voorbij lijken te zijn, wordt de vraag actueel of we in deze post-geseculariseerde situatie nog wel uit de voeten kunnen met liberale concepten als godsdienstvrijheid en scheiding tussen kerk en staat alleen?

Veronderstelt een goed functionerende democratische rechtsstaat niet een geestelijke dimensie, een dimensie die nu juist geboden kan worden door godsdienst? Dient juist het verschijnsel godsdienst niet veel serieuzer genomen te worden? Is juist godsdienst niet de vindplaats van deugden en fungeert godsdienst niet als het overbrengingsmechanisme van die deugden op volgende generaties? Bevordert juist godsdienst niet de sociale cohesie in een samenleving en creëert zij niet de voorwaarden voor een effectieve én legitieme rechtsstaat?
Dit is een boek in de Meijersreeks. De reeks valt onder de verantwoordelijkheid van het E.M. Meijers Instituut voor Rechtswetenschappelijk Onderzoek van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Leiden. Het boek maakt onderdeel uit van het interfacultaire programma “Sociale cohesie en multiculturaliteit”.’

Mijn eigen bijdrage aan deze bundel, geredigeerd door B. Labuschagne, is getiteld ‘Tussen hoop en wantrouwen. De actualiteit van het protestantse denken over de verhouding tussen godsdienst en staat’: https://openaccess.leidenuniv.nl/handle/1887/13333.

Zie over de presentatie van de bundel met minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken en Integratie:

http://www.leidenuniv.nl/nieuwsarchief2/396.html.

Bestelinformatie van de bundel:

http://www.bol.com/nl/p/religie-als-bron-van-sociale-cohesie-in-democratische-rechtsstaat/1001004002483739/?country=BE.